به نام خدا

بزرگترين نعمتي كه خدا به انسانها عطا كرده است ، ارسال و قراردادن حجت در زمين است .
تا قبل از پيامبر خاتم حجتهاي الهي ، انبياء و رسولان خدا بودند و بعد از پيامبر خاتم امامان معصوم يكي پس از ديگري رهبر خدامحوري و هادي اهل نجات و واسطه فيض و رحمت خدا و در يك كلام حجت و امام بر خلق بودند . تا اينكه خدا به مصلحت خويش و شايد به دليل كفران اين نعمت و يا حفاظت از آخرين ايشان ، اين ذخيره الهي مهدي آل محمد را از عموم مردم پنهان كرد . اما او همچنان امام و راهبر اهل تقوا و جويندگان كمال است . تنها تفاوت او با حجج قبلي غايب و قائم بودن اوست .

قائم همان كسي است كه تمام اديان منتظر ظهور او براي برقراري حق و عدالت و ريشه كن نمودن ظلم و كفر هستند ، قائم مصلح و منجي عالم است كه همه انتظار او را ميكشند و مهدي آل محمد همان كسي است كه تلاش تمام انبياء و اوصياء و صلحا و شهدا را به نتيجه خواهد رساند .

اما مهدي ، غايب نيز هست اما مگر آنوقتي كه ديگر امامان در زمين زندگي ميكردند در دسترس همه بودند ! آيا وقتي امامان در مدينه ساكن بودند ،امام اهل خراسان نبودند ؛ آيا وقتي امام كاظم عليه السلام در زندان بود ، امام مردم نبود ؛ آيا وقتي امام حسن عسگري در حصر خانگي بودند ، حجت بر خلق نبودند .

ما بر آنيم تا بر جهانيان و بخصوص دوستداران اهل بيت ياد آوري كنيم :

اول آنكه حجت خدا ، مهدي صاحب الزمان ، امام و راهبر اهل نجات است و از ما غافل نيست ، اين ما هستيم كه از او غافليم و به او دل نبسته ايم و ياد او نيستيم و برايش دعا نميكنيم و هدايت و صراط مستقيم را از او نميجوئيم . و اگر نه امامان مسئوليتهاي خويش را هر كجا كه باشند انجام ميدهند و امام زمان نيز مثل ديگر امامان است و تنها در دسترس نيستند .

امام زمان عليه السلام در كنار قرآن ، بزرگترين مصداق زنده از مجموعه مقدسات الهي است كه هم مورد غفلت دوستانش و هم در معرض حمله دشمنانش قرار گرفته است و شدت غربت و مظلوميت ايشان را براي ساليان درازي به پنهان زيستي و انزوا كشانده است و بزرگترين تكليف اين است كه بر اساس دستورات حجج الهي قبلي و خود ايشان ، او را ياري كنيم.